Engelberg-Titlis: lekcje narciarstwa i instruktorzy

Engelberg wyrósł wokół klasztoru benedyktynów założonego w 1120 roku, który do dziś prowadzi szkołę i wyrabia ser, a wieś na wysokości 1 000 m zachowuje ten niespieszny klimat – dopóki nie spojrzysz w górę. Titlis, 3 238 m, wznosi się prosto nad nią, a wyciągi wspinają się po jego lodowcu na nieco ponad 3 000 m, co daje około 2 000 m różnicy wysokości w jednej linii – jedną z największych w Szwajcarii. Ostatni odcinek to Titlis Rotair, kolej linowa, której kabina w drodze na górę obraca się o pełne koło, a na szczycie są wiszący most nad przepaścią i grota lodowcowa dla tych, którzy nie jeżdżą.

Dolina dzieli górę na dwie części. Strona Titlisu jest wysoka, zwrócona na północ i poważna: oznakowane trasy są dobre, ale sławę zawdzięcza jeździe freeride – zjazdom takim jak Laub, tysiąc metrów otwartego, nieprzerwanego zbocza, i Galtiberg, który schodzi aż na dno doliny – i w dni z puchem ściąga mocnych narciarzy z całej Europy. Po drugiej stronie wsi Brunni to strona zwrócona na południe, w słońcu, z łatwym terenem i torami saneczkowymi.

Teren, z około 80 km tras, nie jest duży i nie musi być: liczą się różnica wysokości, śnieg i bliskość Zurychu i Lucerny.